زيانكار كسى كه خود را ازين غافل سازد . 11 ، 322 - كسى كه صبر كرد غنيمت يافت ، و كسى كه تحمل نكرد ندامت كشيد و كسى كه سكوت ورزيد و خاموش شد عالم ماند و كسى كه اعتبار گرفت بينا شد و كسى كه بينا [ هشيار ] شد فهميد و كسى كه فهميد دانست « 247 » . 11 ، 323 - و گفت : مكاريد شر را كه شر بدرويد ، قناعت با اندكى از مال عزت است ، و حرص با بسيارى از مال ذلت است « 248 » و فكر كردن در عاقبت كار نجاتست . كسى كه با صدق و راستى هم عهد و پيمان است موفق است « 249 » ، و مصاحب دروغ مخذول و مردود است ، و مصاحب عاقل فايده‌مندست ، و مصاحب نادان از اهل خسران « 250 » و زيان است . هرگاه لغزيدى ، رجوع كن از آن لغزش ؛ و هرگاه بدى كردى ، برگرد و پشيمان شو از آن بدى ؛ و چون پشيمان شدى ، ياد آن را از دل خود بر كن « 251 » . و هرگاه به كسى تفضل و احسان كردى ، پوشيده‌دار ؛ و هرگاه ممنوع گشتى ، تحمل كن . 11 ، 324 - و گفت : كسى كه طلب لذت كند از بذل معروف ، فايدهء آن حمد است و سپاس ؛ و كسى كه مكافات به شكر كند ، به تحقيق كه ادا كرده است حق را ؛ و كسى كه ترا به حمد و سپاس قرض‌دار ساخته باشد ، وفا كن او را « 252 » به احسان . و كسى كه [ 45 - ب ] ببخشد ترا ثمره « 253 » و خرمائى ، به تحقيق متحمل گردانيده ترا « 254 » به شكر آن . 11 ، 325 - و گفت : با قدر و وقار باش ، تا باقى ماند ترا بزرگى ، به هر حال كه باشى . واقف باش از نفس خود در همه حال و پرهيز در وقت

--> ( 247 ) - اساس و س : و كسى كه هشيار شد فهميد و كسى كه فهميد دانست . ( 248 ) - اساس و س : « است » ندارد . ( 249 ) - اساس : موافقست . ( 250 ) - د : « خسران » ندارد . ( 251 ) - د : بدر كن . ( 252 ) - اساس وس : وفا كن به او . ( 253 ) - متن عربى : ببره . ( 254 ) - د : به تحقيق كه مشغول گردانيد ترا .